از محافل زنانه ی دهه ی 60 تا جنبش امروز زنان" عنوان سخنرانی فریده زبرجد (متولد 1334) در بیست و یکمین سمینار بنیاد پژوهش های زنان ایران بود که طی روزهای 15 الی 17 ژوئیه 2010 در دانشگاه سوربن پاریس برگزار شد.

 شهرزاد نیوز: "از محافل زنانه ی دهه ی 60 تا جنبش امروز زنان" عنوان سخنرانی فریده زبرجد (متولد 1334) در بیست و یکمین سمینار بنیاد پژوهش های زنان ایران بود که طی روزهای 15 الی 17 ژوئیه 2010 در دانشگاه سوربن پاریس برگزار شد.

فریده زبرجد  فارغ التحصیل رشته مدیریت اداری است. وی از سال 1995 (1374 شمسی) در آلمان زندگی می کند و با سازمان های زنان و حقوق بشر فعالیت دارد. او همچنین نویسنده کتاب های  "لرزه ها" و کتاب زندان" می باشد.

 

فریده زبرجد سخنرانی خود را هم بر مبنای تجربه شخصی فعالیت در سازمان های زنان و هم بر مبنای نظرخواهی از زنانی که در حیطه فعالیت های زنان مبارزه می کنند، تهیه کرده است. وی بررسی فعالیت های زنان از دهه 60(شمسی) تاکنون را به سه دوره تقسیم می کند و ویژگی هر دوره را ترسیم می کند:

1- سال های 57 تا 62 : حمله به زنان و نهادهای مدرن و رانده شدن زنان به عقب

2- سال 63 تا 67 : شکست جنبش دمکراتیک و مداخله آرمانی زنان طرفدار نظام اسلامی

3- سال 67 تا 76: آتش بس و مرگ خمینی موجب شد کمی از اختناق کاسته شود. رویکردی دوگانه در جامعه  ظاهر شد: از یک طرف مجلات غیردولتی به امور زنان توجه کردند و دفتر امور زنان تشکیل شد و سازمان های غیردولتی ایجاد شدند و از طرف دیگر فعالیت زنان سکولار آغاز گشت.

محافل سکولار زنان نخست در گروه های 10 تا 30 نفره و در خانه ها دور هم جمع می شدند. تقسیم کار بین آنها چرخشی بوده و گروه ها بی نام و نشان بودند.

برخورد محیط پیرامون به این تجمعات

 محیط پیرامونی، تجمعات و فعالیت های این محافل را به ریشخند می گرفتند. اما برخی از فعالین با حمایت همسران خود روبرو می شدند. در حالی که برخی فعالین زن از سوی همسرانشان مورد تمسخر قرار می گرفتند. کلمه فمینیسم به ریشخند گرفته می شد.

ترکیب این محافل

این محافل عمدتا از زنانی تشکیل می شد که تجربه انقلاب و سوابق سیاسی داشتند. برخی از آنها حتی در سازمان های سیاسی فعالیت کرده بودند و برخی به واسطه فعالیت سیاسی شان، زندانی هم شده بودند.

انگیزه گردهم آیی

انگیزه و هدف از جمع شدن متفاوت بوده، برخی برای افزایش سطح آگاهی، برخی برای "درد دل" و برخی دیگر بر این که "هوای همدیگر را داشته باشند"، در این محافل زنانه شرکت می کردند.

فعالیت ها

فعالیت های این محافل نوشتن مقالات، ترجمه، مطالعه جمعی و برگزاری 8 مارس - روز جهانی زن -  در محافل و به شکل میهمانی بوده است. با هم سفر می رفتند، کوهنوری می کردند و قطعنامه های کنفرانس های جهانی را مطالعه و در باره ی آن ها بحث می کردند.

دست آوردها

این محافل دست آوردهای بزرگی برای زنان داشتند: حساس شدن زنان به مسائل و نشانه های تبعیض جنسیتی، تشویق به نوشتن ، تغییر در زندگی شخصی برخی از زنان، ایجاد نطفه های روابط شبکه ای و توجه به فعالیت های فرهنگی، هنری زنان.